ICAO – ایکائو ICAO – ایکائو

نهادهای بین المللی - ICAO ایکائو

در سال 1919 و پيش از آغاز جنگ جهاني دوم، نمايندگان 33 كشور جهان در شهر پاريس گردهم آمدند و براي تدوين قوانين و مقررات ناوبري هوايي، كنوانسيوني را به امضا رساندند كه به كنوانسيون پاريس مشهور شد. با امضاي اين كنوانسيون، نخستين نهاد بين المللي صنعت هوانوردي با نام كميسيون بين المللي ناوبري هوايي (ايكان) تشكيل شد. اندكي بعد، در سال 1928 ميلادي، با حضور نمايندگان 11 كشور جهان، كنوانسيون ديگري به نام كنوانسيون هاوانا به امضا رسيد و تعداد نهاد هاي بين المللي هواپيمايي كشوري به دو نهاد افزايش يافت.

 

جنگ جهاني دوم چندين سال به طول انجاميد و در اين مدت، كليه ي فعاليت هاي اقتصادي، كشاورزي، صنعتي، و تجاري، تحت الشعاع جنگ قرار گرفت. صنعت هواپيمايي كشوري نيز از اين امر مستثني نبود؛ اما با وجود مشكلات متعدد و به رغم ناملايمات فراوان، فعاليت اين صنعت هرگز متوقف نشد و هواپيمايي كشوري به حيات خود ادامه داد. پس از پايان جنگ، صلح و امنيت به تدريج جهان را فرا مي گرفت و اين امر رونق مجدد اقتصاد و تجارت را در پي داشت. در روزهاي پس از جنگ، تقاضا براي جابه جايي بار افزايش يافته بود و اين امر در روزهاي پاياني جنگ، قابل پيش بيني بود؛ چرا كه هواپيماها وسائل پرنده ي قدرتمندي بودند كه مي توانستند حجم زيادي از بار و مسافر را در مدت زمان بسيار كوتاهي جابه جا نمايند. نظم و يكپارچگي حاكم بر اين صنعت نيز عامل ديگري بود كه به توسعه ي هر چه بيشتر آن كمك مي كرد.  

از دو سال پيش از پايان جنگ جهاني دوم، كاملا عيان بود كه صنعت هواپيمايي كشوري در اقتصاد جهان پس از جنگ، نقشي حساس و كليدي خواهد داشت. همچنين، در آن روزها به نظر مي رسيد بسياري از كشورها مايلند خدمات هواپيمايي كشوري را به صورت تجاري ارائه دهند. به همين دليل، تعدادي از كشورهاي صنعتي بحث هايي جدي را براي امضاي توافق نامه هاي سياسي و ديپلماتيك آغاز كرده بودند تا راه تجاري سازي اين صنعت را در كشور خود هموار سازند. مهمترين اين كنفرانس ها، كنفرانس انگليسي-آمريكايي كبك است كه با حضور رئيس جمهور و نخست وزير وقت ايالات متحده و بريتانيا در كشور كانادا برگزار شد. اين مقامات در نظر داشتند يك نهاد بين المللي هوانوردي زير نظر سازمان ملل متحد تشكيل شود تا تدوين قوانين هواپيمايي كشوري و نظارت بر اجراي آن را بر عهده گيرد. از طرفي، همگام با رشد صنعت حمل و نقل هوايي در دهه هاي آغازين سده ي گذشته، نياز به يكپارچه سازي قوانين و مقررات هوانوردي روز به روز پررنگ تر مي شد. به همين دليل، در 11 سپتامبر سال 1944، از نمايندگان 55 كشور جهان دعوت شد تا براي توسعه ي مطلوب صنعت هواپيمايي كشوري، ايمن تر شدن پروازها، گسترش همكاري هاي بين المللي، و همچنين يكپارچه سازي استانداردهاي هوانوردي در شهر شيكاگو گردهم آيند. اين گرد همايي، كه به پيمان شيكاگو معروف شد، دراول نوامبر همان سال برگزار شد و طي آن، موافق نامه ي تشكيل سازمان بين المللي هواپيمايي كشوري، ايكائو، نيز به امضاي نمايندگان كشورهاي حاضر در اجلاس رسيد. به اين ترتيب، مهم ترين نهاد   بين المللي صنعت هوانوردي بنيان نهاده شد و سازمان بين المللي هواپيمايي كشوري (ايكائو) متولد شد.

 

از آن زمان، ايكائو با تدوين استانداردها و مقررات لازم، به اعضاي خود كمك كرده است تا علاوه بر داشتن پروازهايي امن و ايمن، حفاظت از محيط زيست را نيز در سرلوحه ي اهداف خود قرار دهند. ايكائو هفتم دسامبر، مطابق با 17 آذر، را روز هواپيمايي كشوري نامگذاري كرده است و در اين روز ضمن تبريك به اعضاي خود، چشم انداز صنعت هواپيمايي كشوري را نيز تبيين مي كند.