خبر خبر

گزارشي از سوالات همکاران معاونت عملیات فرودگاهی و پرسش های اکبری در دوازدهمین برنامه مهمان هفته
گاهی به پشت سر نگاه کن!
یکی از اقدامات عوامل تولید برنامه مهمان هفته، تهیه کلیپی از سوالات همکاران یا افراد مرتبط با حرفه "مهمان هفته" است و سوالات یا درخواست‌های آنان را به طور مستقیم با مهمان برنامه در میان می‌گذارد. معاون عملیات هوانوردی نیز در دوازدهمین برنامه این پرسش‌ها و درخواست‌های همکارانش پاسخ داد.

به گزارش روابط‌عمومی شرکت فرودگاه‌ها و ناوبری هوایی ایران، هنگامی که کلیپ سوالات و درخواست‌های معاونت علمیات هوانوردی از سعید اکبری در جریان برگزاری دوازدهمین برنامه مهمان هفته پخش شد، اکبری با برگشتن به پشت سرش(به سمت پرده نمایشگر) به دقت به صحبت‌های همکارانش توجه و از آنها یادداشت برداری می‌کرد. در همان زمان و در حالی که به یاد ملودرام خانوادگی"گاهی به پشت سر نگاه کن" اثر مازیار میری افتادم، به این فکر می‌کردم که اکبری که بیان بی پرده و صریح از جمله خصایص او هنگام صحبت کردن است، با حرف‌های همکارانش چگونه روبرو خواهد شد؛ مخصوصا زمانی که گله‌مندی یکی از مسئولان اداره کل مخابرات درباره وضعیت پس از ادغام این ادارهکل با یک اداره‌کل دیگر را می شود!؟

با هم پرسشهای همکاران معاون عملیات فرودگاهی و پاسخ‌های اکبری را می‌خوانیم:

همانطور که میدانید، ایکائو در سند 9835 خودش از سال 2008 موضوع مهمی را برای کنترلرها در نظر گرفته است و آن هم رساندن کنترلرها به رتبه 4 است، اما هنوز هیچ عامل انگیزانندهای وجود ندارد تا کنترلرها خودشان را به این سطح برسانند. شما برای حل این مشکل چه تدبیری اندیشیدهاید؟

رتبۀ 4 از ضروریتهایی است که باید کنترلرهای مقاومت پرواز در فرودگاه‌های بزرگ و بینالمللی داشته باشند. اگرچه وظیفۀ سیستم و مدیریت این است که انگیزه را ایجاد کند، ولی من این موضوع را که باید عامل برانگیزاننده باشد تا من در کارم پیشرفت کنم، زیاد قبول ندارم، همان طوری که شاهدم اکنون هم همکارانم بدون این عامل، پیشرفت میکنند و در تلاشند این رتبه را بگیرند. تا زمانی که در چارچوب قوانین کشوری هستیم، عوامل انگیزانندهای در حد اضافه کار و نظایر آن را در اختیار داریم، ولی قبول دارم که کافی نیست! دوستان ما پیش از این شروع کرده‌اند به طراحی نظام پرداختی بر اساس عملکرد که عوامل ارتقای شغلی را در بر می‌گیرد و یکی از آنها گرفتن یا داشتن رتبۀ چهار است. اعتقاد من این است که اگرچه آموزش گرفتن و درس خواندن از وظایف ما است، اما نشان‌دهندۀ ارتقای عملکرد هم هست و باید بتوانیم به کارمند فقط به خاطر اینکه مهارتش را افزایش میدهد، اضافه پرداخت کنیم. بازهم میگویم که امیدوارم در قانون خاص شرکت فرودگاه‌ها و ناوبری هوایی ایران بتوانیم این مسائل را پیشبینی بکنیم.

با توجه به سیاست استخدامی انقباضی دولت درباره استخدام نیروی انسانی و اینکه تجهیزات ما قرار است تا سال بعد 60 تا 70 درصد اضافه شود و در مقابل نیروهای تخصصی ما کم میشود، بیان کنید که چه برنامه‌یی برای تأمین نیروی انسانی متخصص دارید؟

من حرف این همکار را قبول دارم چون با وجود قوانین موجود، از تمام توان استفاده می‌کنیم تا بتوانیم نیرو جذب کنیم. حتی به امریه هم توجه کردیم و اتفاقاً امروز خبری را از قول رئیس ستاد مشترک کل نیروهای مسلح شنیدم که برای استفاده از سهمیۀ امریه در بخشهای مختلف تسهیلاتی را ایجاد خواهند کرد. به نظرم، با یک آموزش مناسب میتوانیم از نیروهای امریه استفاده کنیم. همچنین معاون توسعۀ منابع انسانی شرکت هم تلاش زیادی برای جذب پرسنل متخصص انجام میدهد و برای امسال حدود 40 سهمیه گرفته است که در حال جذب هستیم. البته من معتقدم که تمامی اینها کافی نیست و نیروی بیشتری لازم داریم. از طرفی هم تا حدی سعی میکنیم این نیاز را کاهش دهیم. مثلا بررسی کرده‌ایم تا بعضی از فرودگاههایی را که پرواز ندارند یا تعداد پروازشان کم است، طور دیگری اداره کنیم و تا زمان فعال شدنشان، از نیروهای متخصصشان در جاهای دیگر استفاده کنیم.

برای تأمین نیرو در مناطق جنوبی و محروم هم پیشنهادی ارائه شد تا کسانی که در سن بازنشستگی هستند و نمی خواهند که بازنشسته شوند، در صورت تمایل به این مناطق منتقل شوند. البته در اینجا قانون خاص شرکت فرودگاهها و ناوبری هوایی ایران خیلی هم دستمان باز نمیکند، ولی امیدوارم با جذابیتهایی که ایجاد میکند، حداقل بتوانیم از نظر کیفی نیروهای خوبی را جذب کنیم.

یک سال است که اداره‌کلهای مخابرات و فناوری اطلاعات با هم ادغام شده‌اند، اما هنوز به نتیجه نرسیده است و همچنان این اداره‌کل با سرپرست اداره میشود. این دوگانگی باعث شده تا ارتباط واحدهای تابعه ما در فرودگاههای شهرستانها بین واحد فناوری اطلاعات و مخابرات هنوز تعریف نشود. چه زمانی این وضعیت سامان می یابد؟

خیلی رک و صریح بگویم که اگر من زودتر به این شرکت میآمدم، شاید این ادغام را به این شکل انجام نمیدادم. این را خدمت همۀ دوستان فناوری اطلاعات و مخابرات هم گفته‌ام. شاید در اصل قضیه مشکلی نباشد، اما این طرح مقداری مشکل داشت و خام بود و در شکل اجرا با مشکل روبرو شد. البته در موضوع سرپرستی هم مشکلی نیست و مهندس قنبری به امید خدا مدیرکل آنجا خواهد شد.

پرسنل ایمنی-زمینی از سرمایههای تخصصی شرکت فرودگاهها کشورند، ولی 70 یا 80 درصد آنها در سطح کشور به صورت "قرارداد مشخص" فعالیت میکنند. برای تبدیل وضعیت این عده چه برنامهای دارند؟

باید بگویم که باز هم استخدام قرارداد مشخص، وضعیت خوبی است. بعضیها که "قرارداد معین" هستند و حقشان هم ضایع میشود! یکی از دلایلی هم که موجب شد مدیریت شرکت و هیات مدیرۀ به دنبال تصویب قانون خاص بروند، شاید تلاش برای حل همین مشکل بود. یادم است زمانی که در مراقبت پرواز بودم، یکبار برای بازدید به یک فرودگاه رفتم و دیدم که فقط در برج مراقبت پنج نوع استخدام رسمی، پیمانی، قرارداد مشخص، قرارداد معین و امریه داشتند! از نظر مدیریت، این نوع تبعیضها اصلاً درست نیست و باید به سمتی برویم که استخدام همه یکنواخت شود. این دوستان حق دارند و امنیت شغلی آنها در خطر است، اما از سوی دیگر هم در قوانین استخدام یک نوع امنیت شغلی داریم که مخل است! زمانی یک کارمند رسمی داشتم که هیچ کاری نمیکرد و در مقابل این وضعیت او، کاری هم نمیشد کرد. هنوز هم اینگونه افراد دیده میشوند و این معضل باعث شده است که در سنوات گذشته ابلاغیههایی صادر شود که روند استخدام رسمی را خیلی کُند سازد. باید به هر دو طرف حق دهیم؛ چه کارفرما که دولت است و چه کارمند. این وضعیت باید به یک تعادل برسد و سیستمی باشد با این روند که فارغ از اینکه در حکم و قرارداد من چه نوشته است؛ مادامی که من مفیدم و کار میکنم، امنیت شغلی هم برایم وجود داشته باشد.

یکی از اهداف و برنامه‎‌های شرکت، یکسانسازی وضعیت استخدام است که البته امکان دارد بر اساس آن، برخی تبدیل وضعیت شوند و برخی نشوند.

با توجه به اینکه شما در سالهای پایان خدمت هستید، برای جانشینپروری خود در مدیریت معاونت عملیات هوانوردی چه برنامهای دارید؟

روزی که دکتر مه‌آبادی حکم مرا صادر کرد، گفتم که باید جانشینپروری را هم برای من حکم کنید. اگر من از شرکت بروم و پشت سرم ویرانهای را باقی بگذارم و کسی نباشد که کار مرا انجام دهد، این افتخار نیست و نقص من خواهد بود. درباره جانشین خودم به اسم خاصی اشاره نمی‌کنم و به خودشان هم نگفته‌ام، اما اعلام می کنم که جانشین من از میان همکاران همین معاونت خواهد بود. خوشبختانه اکنون دو سه نفر از دوستان هستند که من معتقدم خیلی خیلی بهتر از من میتوانند این معاونت را اداره کنند.

اکبری رئیس است یا مرادی؟

اکبری، معاون عملیات فرودگاهی، در پایان این بخش از برنامه مهمان هفته،  فرصتی خواست تا درباره عضویت ابراهیم مرادی، در هیات مدیرۀ شرکت و حاشیه های آن صحبت کند.

وی گفت: وقتی مرادی به عنوان عضو هیات مدیره انتخاب شد، بسیاری از دوستان از من پرسیدند که چرا چنین انتصابی صورت گرفت؟ علت این انتصاب را من نباید توضیح دهم، اما درباره اینکه چرا من عضو هیات مدیره نشدم، باید بگویم که به دلایل شخصی دوست نداشتم و البته به مقداری انرژی و شور جوانی هم نیاز است. به مه‌آبادی هم گفتم که هر جا نیاز به کمکی باشد، من حاضر به همکاری هستم.

وی ادامه داد: سوالی که هم در میان همکاران وجود دارد و هم خودم به شوخی میپرسم، این است که حالا من رئیس آقای مرادی هستم یا آقای مرادی رئیس من است؟! اگر این سؤال را کسی جدی بپرسد؛ یعنی اینکه نه من را شناخته است و نه مهندس مرادی را. به خاطر اینکه نه آقای مرادی کسی است که این موضوع باعث شود طور دیگری رفتار کند و نه من از این قضیه دلگیر میشوم. این را جدی می‌گویم و شعار نیست. من در سیستم اداری از تکنسین مراقبت پرواز شروع کردم و هنوز هم خودم را یک کارشناس می دانم و از همۀ پلهها را عبور کردم و برایم اصلاً مشکلی نیست. شرکت فرودگاهها در هیات مدیره نیاز به حضور یک نیروی جوان و تزریق خون جدید داشت و پس از مطالعات زیاد، وزیر راه و شهرسازی به این نتیجه رسید. من در همین جا به ایشان و شرکت تبریک میگویم. انشالله این  انتصاب، فتح بابی باشد که ما یک هیات مدیرۀ هرچه پویاتری داشته باشیم.

-------------------------------------
نظرات

اخبار مرتبط اخبار مرتبط

درج نظر درج نظر

تازه‌ترین اخبار تازه‌ترین اخبار

اطلاعیه ها اطلاعیه ها

گزارش تصویری گزارش تصویری