خبر خبر

نگرشی ویژه به کنترل ترافیک فضای کشور در بخش پایانی دوازدهمین برنامه مهمان هفته
چرا از ملی بودن فضای هوایی کشور کمتر سخن گفته می‎شود!؟
کنترل ترافیک فضای کشور، موضوعی بسیار مهم و تخصصی است که مهندسی و انجام آن بر عهده متخصصان زیرمجموعه معاونت عملیات هوانوردی شرکت فرودگاهها و ناوبری هوایی ایران صورت می گیرد. این موضوع، بخش نسبتا زیادی از دوازدهمین برنامه مهمان هفته را به خودش اختصاص داد.

به گزارش روابط‌عمومی شرکت فرودگاه‌ها و ناوبری هوایی ایران؛ یکی از مباحث جالب که در این برنامه شکل گرفت، صحبت بر سر موضوع کنترل ترافیک هوایی کشور میان کارشناسان خبری روابط عمومی با سعید اکبری، معاون عملیات هوانوردی بود.

برای اینکه در جریان این گفتگو قرار بگیرد، پیشنهاد می شود سوالات و پاسخ های رد و بدل شده در دوازدهمین برنامه "مهمان هفته" را به دقت بخوانید.

یکی از دغدغههای مهم مدیریت شرکت، بازمهندسی ساختار فضای کشور و همچنین بازتعریف فرآیندهای مدیریت ترافیک هوایی است. تا اندازهای که ما آگاهیم، شما اقدامات مؤثری در این زمینه انجام دادهاید. بگویید که در این کار چقدر موفق بودهاید و این اقدام در نهایت چقدر میتواند به سودمان باشد؟

یک اصل وجود دارد مبنی بر این که فضای هوایی کشور میراث ملی و متعلق به همۀ مردم است و باید از این فضا استفادۀ بهینه شود. ما درباره جنگلها، معدن یا آبهای ملی شنیدهایم، ولی نمیدانم چرا از ملی بودن فضای هوایی کشور کمتر سخن گفته میشود!؟ فضای کشور متعلق به همۀ مردم است و ما هم بر همین اساس تلاش کردهایم چنین نگاهی به این ثروت ملی بشود. بنابراین، تلاش کرده‌ایم که با تعامل با نیروهای مسلح و بدون اینکه مسائل امنیتی و پدافندی کشور آسیبی ببیند، راههای جدیدی را باز کنیم و هنوز هم در تلاشیم تا بتوانیم این راهها را بیشتر کنیم. کشور ما از موقعیت بسیار خوبی برای عبور هواپیماها برخوردار است و تلاشمان این است که فرودگاهها را تجهیز کنیم تا بتوانند برای پروازهای عبوری به فرودگاههای احتیاجی مناسب تبدیل شوند.

به عنوان مثال، در مسیر داخلی خط اصفهان-مشهد، کیش-مشهد و تبریز به سمت جنوب، به گونه ای طراحی شد که حدود 7100 کیلومتر به مسیر هوایی اضافه شود که البته مهمتر از طول مسیر، تعداد استفاده از آن است. اگر تنها مسیر اصلاح شدۀ مشهد-اصفهان را در نظر بگیریم، به مقدار زیادی در مصرف سوخت، استهلاک موتور و دیگر اجزای هواپیما و در وقت مسافران صرفهجویی میشود. علاوه بر آن، یک شرکت هواپیمایی به دلیل همین کاهش زمان پرواز میتوانند با همان امکانات در طول روز، یک پرواز به مجموعه پروازهایش اضافه کنند که در طول سال میشود 365 پرواز.

چه موضوع جالبی! گویا با این روش می‌توان تا اندازه زیادی به نفع کشور اقدام کرد. اینطور نیست؟

من به اقتصاد مقاومتی و مفهوم آن اعتقاد بسیار زیادی دارم. یکی از مؤلفههای اصلی اقتصاد مقاومتی این است که با کمترین هزینه، بیشترین درآمد کسب شود. هنری که همکاران من انجام دادند، این است که بدون اینکه برای نیروهای مسلح محدودیتی به وجود ایجاد شود، این مسیرها را ایجاد کردند و ما توانستیم سربلند بیرون بیاییم.

برای پروازهای عبوری نیز با هماهنگی پدافند و تقریباً بدون صرف هزینه، سه مسیر ایجاد شد و برای افزایش نقاط تبادل، یکی دو جلسه را با کشورهای جنوب خلیج‌فارس و ترکیه برگزار کردیم و به این ترتیب ظرفیت فضای ما فقط در همین مسیر سه برابر شد.

همچنین توانستهایم به طور متوسط پروازهای عبوری را به طور ثابت تا حد 1000 پرواز ارتقا دهیم و حفظ کنیم. البته نباید دست روی دست بگذاریم، زیرا کشور عراق به عنوان رقیب ما محسوب میشود و اگر به امید خدا بتواند امنیت خود را برقرار کند که ما هم خواستار برقراری امنیت در فضا و زمین عراق هستیم، حدود 150 پرواز عبوری ما کاهش پیدا خواهد کرد. ما به دنبال ظرفیتسازی برای ایجاد راه چهارم هستیم تا نگذاریم که این پروازها از دست برود.

به یقین، شرکت‌های هواپیمایی خارجی هم به خاطر کیفیت خوب ناوبری هوایی ایران بیشتر مایلند از فضای ما عبور کنند. لطفا بیشتر توضیح دهید؟

ما به دنبال ایجاد مسیرهایی هستیم که بتوانیم روزانه حداقل 150 پرواز از شمال شبه قارۀ هند به سمت شرق آسیا را از هوای کشور عبور دهیم. از طرف دیگر، اگر انشالله اوضاع افغانستان طوری شود که بتواند پروازها را به خودش جذب کند، حدود 60 پرواز هم از آنجا برایمان افزوده میشود. ما درصددیم تا به جایی برسیم که مردم بتوانند از آسمان خود بیشترین استفاده را بکنند.

 اینکه میگویید فضای آسمان برای مردم است؛ مگر در گذشته و تا پیش از این، اینگونه نبوده است؟

برای تشریح صحیح حرفم، مثالی از دریای مازندران میزنم. وقتی شما از جادۀ بابلسر به سمت غرب میآیید، کمتر میتوانید به ساحل دسترسی پیدا کنید زیرا زمین‌ها را گرفتهاند و ساختهاند. فضا هم همین طور است و البته اینگونه که عبور از آن دچار محدودیت است. ما باید با توجه به این محدودیتها از این فضا استفاده بهینه کنیم. 

راهکار مد نظر شما چیست؟ آیا باید این فضاهای محدود، کم شوند یا سازماندهی شوند؟

هم از نظر تعداد و وسعت باید کم شوند و هم باید سازماندهی شوند. در جهان، مفهومی به معنی "استفادۀ منعطف از فضا" وجود دارد که باعث میشود همه کار خودشان را بکنند و کسی از کارش نماند. در ضمن پروازها هم انجام شود. مثلا اگر منطقهای را داریم که نیروی هوایی قهرمان کشورمان، تمریناتش را آنجا انجام میدهد، ما مسیر را از آنجا میکشیم، اما در ساعتهایی که تمرین میکنند، هواپیماها را تغییر مسیر میدهیم و زمانی که تمرین نمیکنند، پرواز بدون تغییر مسیر انجام شود.

آیا این فقط برای افزایش منفعت ملی است یا اینکه یک اجبار بینالمللی هم پشت قضیه وجود دارد که باید فضاهای ممنوعه کم شود؟

هیچ وقت ایکائو صراحتاً نمی گوید که فضای محدودتان را کم کنید. این مربوط به خود کشورها است، اما یک بازار رقابتی برای جذب پروازها داریم و برای اینکه از این بازار عقب نمانیم، باید بتوانیم سیستمهای کنترلی و نظارتی و... را تقویت کنیم. با ارائه آموزش، کارکنان را تقویت کنیم و خدمات خوب بدهیم. از طرفی دیگر راههای هوایی یک‌طرفۀ مستقیم و اقتصادی را فراهم کنیم تا پروازها از فضای ما عبور کنند. در سالهای گذشته جنگ بود و از نظر سختافزار هم مشکل داشتیم، ولی اکنون در حال تأمین سختافزارهای لازم آن و آموزش کارکنان هستیم. با دوستانمان در نیروهای مسلح نیز در حال تعامل هستیم تا مسیرها را ایجاد و به مرور پروازها را جذب کنیم و در این بازار رقابتی برنده شویم.

-------------------------------------
نظرات

اخبار مرتبط اخبار مرتبط

درج نظر درج نظر

تازه‌ترین اخبار تازه‌ترین اخبار

اطلاعیه ها اطلاعیه ها

گزارش تصویری گزارش تصویری