خبر خبر

تبيين معناي صمديت خداوند در محفل انس با قرآن کريم
هفتاد و نهمين محفل انس با قرآن کريم مديران و کارکنان ستادي شرکت فرودگاه‎ها و ناوبري هوايي ايران با تبيين معناي الله الصمد برگزار شد.

به گزارش روابطعمومي شركت فرودگاهها و ناوبري هوايي ايران، هفتاد و نهمین محفل انس با قرآن كريم مديران و کارکنان ستادي شركت فرودگاهها و ناوبري هوايي ايران امروز، سهشنبه نهم مهر، با سخنان رييس ستاد اقامه نماز این شركت برگزار شد.

عباسی در این جلسه عنوان کرد: الله الصمد اشاره دارد که خدایی که احد است، صمد نیز هست یعنی بی نیازی و بی نقصی خداوند ثابت شده است و هر صفت مخلوق مثل جسم بودن، رنگ و بو و حرکت و ... از ساحت مقدس ذات الهی تلقی می شود. خداوند در ذات و نیز صفات یکتاست، علم و قدرت و سایر صفات دیگر را دارد و تمام این صفات از ابتدا جزو ذات وی بوده است. در انسان این گونه نیست، ذات انسان از صفاتش جداست یعنی ما علم و قدرت داریم ولی از کودکی نداشتیم و بعد به دست آوردیم و در پیری نیز آن را از دست می دهیم.

وی افزود: صمد به معنای قصد کردن است، به این منظور که تمام موجودات در امورشان او را قصد می کنند و وی متصور همگان است. مخلوقات در ذات و صفات خودشان محتاج به خدا هستند و برطرف کردن حاجت خود را از او طلب می کنند.

عباسی گفت: امام جواد(ع) در معنای صمد فرمودند که سید مصمود الیه(او بزرگ و سیدی است که موجودات به وی رجوع می کنند و محتاج او هستند) مانند آیه ان الی ربک المنتهی یعنی نهایت هرچیزی به سوی پروردگار تو است.

وی افزود: صمد چند معنا دارد که شامل قصد کردن و توجه کردن، صلابت و نیز سروری است که به سیادتش به نهایت رسیده است، ولی در این میان معنای صلابت اشاره دارد به (الذی لا جوف له) که توجه انگیز و سوال آفرین است. باید دقت کنیم که منظور از نزاییدن و زاده نشدن صرفا به معنای ابتدایی تولد نیست. تنزه خداوند از این موضوع روشن تر از آن است که محتاج ذکر باشد و امام حسین(ع) می فرماید که نه چیز متراکمی چون فرزند و سایر آنچه از آفریدگان بیرون می آید از خدا بیرون می آید و نه چیز لطیفی مثل روح که از او بیرون نمی آید. هیچ گونه چرت، خواب، اندیشه و غم و اندوه، خوشحالی و خنده، گریه، ترس، امید و دلتنگی از خدا ظاهر نمی شود و خدا برتر از آن است که چیزی از وی زاده شود و بیرون آید.

عباسی همچنین گفت: امام علی(ع) در تفسیر صمد فرمود که خداوند صمد است یعنی از چیزی به وجود نیامده، در چیزی فرونرفته و برچیزی قرار نگرفته است، آفریننده اشیا و خالق آنهاست و همه چیز را به قدرتش پدید آورده است. هرگونه رابطه مخلوقی و هر نوع انتسابی که در عالم آفریدگان درک شدنی است در ساحت قدس الهی راه ندارد. به این ترتیب نباید درک محدود خود را قادر بر احاطه به خدای متعال و هر آنچه که به صفات کبریای وی مربوط است بدانیم یعنی درک محدود خود را قادر به احاطه به خدای متعال در ذات و صفاتش ندانیم و هیچ چیزی توان نفوذ در او را ندارد.

وی افزود: الله الصمد اشاره می کند که توجه تمام موجودات(خواسته یا ناخواسته) به سوی اوست، تنها او غنی است و همه به وی محتاج هستند، تنها خداوند سزاوار قصد کردن است و موجودات در تمام امورشان محتاج خدا هستند.

-------------------------------------
نظرات

اخبار مرتبط اخبار مرتبط

درج نظر درج نظر

تازه‌ترین اخبار تازه‌ترین اخبار

اطلاعیه ها اطلاعیه ها

گزارش تصویری گزارش تصویری