خبر خبر

تفسير سوره کافرون در محفل انس با قرآن کريم
هشتاد و هفتمين محفل انس با قرآن کريم مديران و کارکنان ستادي شرکت فرودگاه‎ها و ناوبري هوايي ايران با تشريح آيات سوره کافرون برگزار شد.

به گزارش روابطعمومي شركت فرودگاهها و ناوبري هوايي ايران، هشتاد و هفتمین محفل انس با قرآن كريم مديران و کارکنان ستادي شركت فرودگاهها و ناوبري هوايي ايران امروز، سهشنبه 19 آذر، با سخنان رييس ستاد اقامه نماز این شركت برگزار شد.

عباسی در این جلسه عنوان کرد: قل یا ایها الکافرون، لا اعبد ماتعبدون، و لا انتم عابدون ما اعبد، و لا انا عابد ما عبدتم، و لا انتم عابدون ما اعبد، لکم دینکم ولی دین. بگو: ای کافران! من نمی پرستم آنچه شما می پرستید و نه شما می پرستید آنچه من می پرستم  و نه من می پرستم آنچه را شما پرستش کرده اید و نه شما می پرستید آنچه را من می پرستم. آیین شما برای خودتان و آیین من برای خودم. در شان نزول این سوره آمده است که بعضی از سران قریش به پیامبر گفتند که ای محمد تو یک سال از آیین ما پیروی کن، ما سال بعد از تو پیروی می کنیم. آنگاه هرکدام بهتر بود آن را ادامه می دهیم، اما پیامبر(ص) نپذیرفت. گفتند که لااقل خدایان ما را مس کن و تبرک بجوی تا ما نیز خدای تو را بپرستیم، در این هنگام این سوره نازل شد.

وی افزود: کلمه قل اندکی از کینه کفار نسبت به پیامبر(ص) می کاهد زیرا می فهمند که سروکارشان با خداست و پیامبر تنها مامور است گاهی باید مخالفان را به حال خود رها کرد و گفت که لکم دینکم، چنانکه در سوره قصص آیه 55 می خوانیم که لنا اعمالنا و لکم اعمالکم و این نوعی تحقیر و تهدید است نه اجازه برای هر نوع عمل و عقیده.

عباسی گفت: کفر به معنای ناسپاسی، بریدن، جبران کردن و کفاره دادن و چشم پوشی کردن آمده است. عبادت به معنای بندگی کردن، به معنای نیایش و به معنای ملازم شدن و جدا نشدن و یکتا شمردن است. عبودیت به معنی بندگی و روح عبادت و دین به معنای روش و راه است.

وی افزود: شخصی به نام ابوجعفر احول درباره آیه های 3 و 5 سوره کافرون که تکرار شده است به مدینه آمد و از حضرت امام جعفر صادق(ع) سوال کرد و امام(ع) در جواب فرمود که سبب نزول و تکرار جمله ها از این قرار است که قریش به رسول خدا(ص) گفتند که ما به مدت یک سال خدایان خود را عبادت می کنیم و شما هم یک سال خدای خود را عبادت کنید و ما هم یکسال خدای شما را عبادت می کنیم. پس خداوند حکیم جواب آنها را مطابق گفتار خودشان بیان کرد و در برابر گفته آنها که گفتند شما یکسال خدایان ما را عبادت کنید فرمود قل یا ایها الکافرون لا اعبد ما تعبدون و در برابر گفته آنها که گفتند ما هم یکسال خدای شما را عبادت می کنیم فرمود و لا انتم عابدون ما اعبد. در برابر گفته آنها که گفتند ما به مدت یکسال خدایان خود را عبادت می کنیم فرمود که و لا انا عابد ما عبدتم و در برابر گفته ما هم یکسال خدای شما را عبادت می کنیم فرمود که و لا انتم عابدون ما اعبد لکم دینکم و لی دین. هر گاه امام صادق(ع) این سوره را قرائت می کرد در پایان آن سه بار می فرمود دینی الاسلام (دین و آیین من اسلام است).

عباسی گفت: سوره کافرون اعلام موضع رسول خدا (ص) در برابر کافران البته در وضع خاص است. برای دریافت این وضع باید به شان نزول سوره توجه کرد. در تفسیر نمونه با تاکید بر اینکه بسیاری از مفسران از جمله در مجمع البیان، تفسیر قرطبی، تفسیر ابوالفتوح رازی و الدر المنثور این سبب نزول را با مختصر اختلافی آورده اند. آمده است که این سوره درباره گروهی از سران مشرکان قریش نازل شده که گفتند ای محمد تو بیا از آیین ما پیروی کن ما نیز از آیین تو پیروی می کنیم و تو را در تمام امتیازهای خود شریک می کنیم. یک سال تو خدایان ما را عبادت کن و سال دیگر ما خدای تو را عبادت می کنیم. اگر آیین تو بهتر باشد ما در آن با تو شریک شده و بهره خود را گرفته ایم و اگر آیین ما بهتر باشد تو در آیین ما شریک شده و بهره ات را از آن گرفته ای! پیامبر (ص) فرمود که پناه بر خدا که من چیزی را همتای او قرار دهم. گفتند که دست کم بعضی از خدایان ما را لمس کن و از آنها تبرک بجوی. ما تو را تصدیق می کنیم و خدای تو را می پرستیم! پیامبر فرمود که من منتظر فرمان پروردگارم هستم. در این هنگام سوره قل یا ایها الکافرون نازل شد.

وی افزود: این سبب نزول نشان می دهد که آیات آمده مربوط به زمانی است که کافران پس از ارایه براهین و اتمام حجت حاضر نبودند زیر بار حق بروند و پیشنهاد ترکیب و التقاط دو دین یعنی اختلاط حق و باطل را داشتند، پیشنهادی که واضح بود خدا و رسول (ص) قبول نخواهند کرد. منطق قرآن در این باب، جمع ناپذیری حق و باطل است. آیه 31 سوره یونس(ع) به خداشناسی فطری اشاره کرده که نزد همگان روشن و انکارناپذیر است. سپس در آیه 32 می خوانیم که این است خدا، پروردگار حقیقی شما. پس بعد از حقیقت جز گمراهی چیست؟ پس چگونه از حق رو برمی گردانید؟

عباسی گفت: قرآن کریم تکثرگرایی را به معنای اینکه پذیرش ادیان مختلف، موجه دانسته شود مردود می شمارد و همگان شامل اهل کتاب را موظف به قبول اسلام می داند. متاسفانه آیه 6 گاه برای تایید تکثرگرایی ذکر می شود که استفاده کاملا نامربوطی است. شرح این بدفهمی آن است که چون آیه آخر فرموده که دین شما برای خودتان و دین من برای خودم این طور اظهار می کنند که آیه خواسته بفرماید دین من برای خودم موجه و دین شما برای خودتان موجه و در درگاه الهی مقبول است. در مقام نقد باید گفت که معلوم شد این آیه پاسخ به کافرانی است که پس از اتمام حجت نه تنها حاضر نیستند حق را بپذیرند بلکه مسلمانان را نیز به کفر دعوت می کنند. در واقع با لحن سرزنش و در مقام محکوم کردن به آنان می فرماید که دین شما به کار ما نمی آید و برای خودتان باشد. دیگر اینکه انبوه آیاتی که کفر را رد کرده و کافران را به عذاب های سخت تهدید کرده چه جایی برای چنین برداشتی باقی می گذارد؟

 

-------------------------------------
نظرات

اخبار مرتبط اخبار مرتبط

درج نظر درج نظر

تازه‌ترین اخبار تازه‌ترین اخبار

اطلاعیه ها اطلاعیه ها

گزارش تصویری گزارش تصویری